المهدی

 

 اي طبيبم به سر بستر بيمار بيا

بهر دلداري دلسوختة زار بيا

 تو كه دل را به نگاهي بربودي ز كفم

به پرستاري بيمار دل افكار بيا

 آتش هجر تو سوزانده همه هستي من

به تسلاي دل و جان شرر بار بيا

 اشك هجر است كه از ديدة من مي‌بارد

بهر غمخواري اين چشم گوهربار بيا

دل من خون شد و از ديده يرون مي‌ريزد

 به تماشاي دل و ديدة خونبار بيا

 يوسف فاطمه بين منتظران منتظرند

پرده بردار ز رخ بر سر بازار بيا

 

*~*~مادر~*~*

چند سال پیش در یک روز گرم تابستان پسر کوچکی با عجله لباسهایش را درآورد و خنده کنان داخل دریاچه شیرجه رفت . مادرش از پنجره نگاهش میکرد و از شادی کودکش لذت میبرد.مادر ناگهان تمساحی را دید که به سوی فرزندش شنا میکند.مادر وحشت زده به سمت دریاچه دوید و با فریاد پسرش را صدا زد . پسر سرش را برگرداند ولی دیگر دیر شده بود ....
تمساح با یک چرخش پاهای کودک را گرفت تا زیر آب بکشد. مادر از راه رسید و از روی اسکله بازوی پسرش را گرفت.تمساح پسر را با قدرت میکشید ولی عشق مادر به کودکش آنقدر زیاد بود که نمیگذاشت او بچه را رها کند. کشاورزی که در حال عبور از آن حوالی بود, صدای فریاد مادر را شنید, به طرف آنها دوید و با چنگک محکم بر سر تمساح زد و او را کشت. پسر را سریع به بیمارستان رساندند. دو ماه گذشت تا پسر بهبودی مناسب بیابد. پاهایش با آرواره های تمساح سوراخ سوراخ شده بود و روی بازوهایش جای زخم ناخنهای مادرش مانده بود. خبرنگاری که با کودک مصاحبه میکرد از و خواست تا جای زخمهایش را به او نشان دهد. پسر شلوارش را کنار زد و با ناراحتی زخم ها را نشان داد, سپس با غرور بازوهایش را نشان داد و گفت:

 این زخم ها را دوست دارم,

 اینها خراش های عشق مادرم هستند ....

 

امروز صبح که از خواب بيدار شدي،نگاهت مي کردم؛و اميدوار بودم که با من حرف بزني،حتي براي چند کلمه،نظرم را بپرسي يا براي اتفاق

خوبي که ديروز در زندگي ات افتاد،از من تشکر کني.اما متوجه شدم که خيلي مشغولي،مشغول انتخاب لباسي که مي خواستي بپوشي.

وقتي داشتي اين طرف و آن طرف مي دويدي تا حاضر شوي فکر مي کردم چند دقيقه اي وقت داري که بايستي و به من بگويي:سلام؛اما

تو خيلي مشغول بودي.يک بار مجبور شدي منتظر بشوي و براي مدت يک ربع کاري نداشتي جز آنکه روي يک صندلي بنشيني. بعد ديدمت

که از جا پريدي.خيال کردم مي خواهي با من صحبت کني؛اما به طرف تلفن دويدي و در عوض به دوستت تلفن کردي تا از آخرين شايعات

ا خبر شوي. تمام روز با صبوري منتظر بودم.با اونهمه کارهاي مختلف گمان مي کنم که اصلاً وقت نداشتي با من حرف بزني.متوجه شدم

قبل از نهار هي دور و برت را نگاه مي کني،شايد چون خجالت مي کشيدي که با من حرف بزني،سرت را به سوي من خم نکردي. تو به

خانه رفتي و به نظر مي رسيد که هنوز خيلي کارها براي انجام دادن داري.بعد از انجام دادن چند کار،تلويزيون را روشن کردي.نمي دانم

تلويزيون را دوست داري يا نه؟ در آن چيزهاي زيادي نشان مي دهند و تو هر روز مدت زيادي از روزت را جلوي آن مي گذراني؛ در حالي که

درباره هيچ چيز فکر نمي کني و فقط از برنامه هايش لذت مي بري...باز هم صبورانه انتظارت را کشيدم و تو در حالي که تلويزيون را نگاه

مي کردي،شام خوردي؛ و باز هم با من صحبت نکردي. موقع خواب...،فکر مي کنم خيلي خسته بودي. بعد از آن که به اعضاي خوانواده ات

شب به خير گفتي ، به رختخواب رفتي و فوراً به خواب رفتي.اشکالي ندارد.احتمالاً متوجه نشدي که من هميشه در کنارت و براي کمک به

تو آماده ام. من صبورم،بيش از آنچه تو فکرش را مي کني.حتي دلم مي خواهد يادت بدهم که تو چطور با ديگران صبور باشي.من آنقدر دوستت

 دارم که هر روز منتظرت هستم.منتظر يک سر تکان دادن،دعا،فکر،يا گوشه اي از قلبت که متشکر باشد. خيلي سخت است که يک مکالمه

يک طرفه داشته باشي.خوب،من باز هم منتظرت هستم؛سراسر پر از عشق تو...به اميد آنکه شايد امروز کمي هم به من وقت بدهي.

آيا وقت داري که اين را براي کس ديگري هم بفرستي؟ اگر نه،عيبي ندارد،مي فهمم و هنوز هم دوستت دارم. روز خوبي داشته باشي...

 

ميخواستم اسمت رو بزارم گل اما ترسيدم پژمرده بشي.....

خواستم بذارم آفتاب ترسيدم غروب کني....

اسمت رو مي گذارم نفس که اگه نباشي من هم نباشم

خدا رو می خوام نه واسه اینکه ازش چیزی بخوام

خدا رو می خوام نه واسه مشکل و حل غصه هام

خدا رو دوست دارم نه واسه ی جهنم و بهشت

خدا رو دوست دارم ولی نه واسه ی زیبا و زشت

خدا رو می خوام نه واسه خودم که باشم یا برم

خدا رو می خوام نه واسه روزای تلخ آخرم

خدا رو می خوام نه واسه سکه و سکوی و مقام

خدا رو می خوام که فقط تو رو نگه داره برام

خدا رو دوست دارم واسه اینکه تو رو بهم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشق بودن و یادم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشقارو خیلی دوست داره

خدا رو دوست دارم چون عاشق و تنها نمی زاره

خدا رو دوست دارم واسه اینکه تو رو بهم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشق بودن و یادم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشقارو خیلی دوست داره

خدا رو دوست دارم چون عاشق و تنها نمی زاره

خدا رو دوست دارم واسه اینکه حواسش با منه

خدا رو دوست دارم آخه همیشه لبخند می زنه

خدا رو دوست دارم واسه اینکه من و تو با همیم

خدا رو دوست دارم که می دونه ما عاشق همی

 

کاش می شد قلب وسعت می گرفت

شمع با پروانه الفت می گرفت

کاش می شد در پس احساس ها

خنده ها از اشک سبقت می گرفت

کاش می شد از الفبای وجود

عین وشین و قاف(عشق)نشات می گرفت.

عشق ایستادن در زیر باران

و خیس شدن با هم نیست.

عشق آن است که یکی چتر شود

و دیگری هرگز نفهمد که چرا خیس نشد.

 اسمان خورشید دارد...من ندارم 

  اسمان ماه دارد...من ندارم 

    اسمان ستاره دارد...من ندارم    

  ولی من تویی را دارم  که اسمان ندارد   

و

  همین بهانه کوچک کافیست 

  که اسمان به من تعظیم کند 

شک و تردید

 

این شک و تردید است که ستاره ها اتش هستند

این شک و تردید است که ستاره ها حرکت دارند

این شک تردید است که حقیقت دروغ است

اما در این که من تو را دوست دارم

هیچ شکی نیست

دل من

گرفته است سنگی به پای دل من

شکسته است و زخمی است وای دل من

بیا و ببین کز غم دوری تو

چه کوهی نشسته است بر شانه های دل من

دلم را به جایی ببر بی کرانه

که در سینه تنگ است جای دل من

چه خوب است امروز باران ببارد

که ابریست ابری هوای دل من

بیایید یاران خوب و صمیمی

بگرییم با هم برای دل من

برای یک لحظه

گل را دوست دارم به خاطر بویش برای یک لحظه

اتش را دوست دارم به خاطر گرمایش برای یک لحظه

اما تو عزیزم

تو را دوست دارم به خاطر وجودت برای همیشه

هرگز فراموشت نمی کنم

 

 اگر خورشید تابیدن را فراموش کند

و اگر باد وزیدن را

و اگر پرنده پرواز کردن را

و اگر ستاره درخشیدن را

و اگر قلب ها عشق ورزیدن را

هرگز تو را فراموش نخواهم کرد!!!

تشکر از خدا

فرشتگان روزی از خدا پرسیدند : بار خدایا تو که بشر را اینقدر دوست داری غم را چرا آفریدی؟

خداوند گفت:غم را بخاطر خودم آفریدم

چون این مخلوق من که خوب می شناسمش تا غمگین نباشد به یاد خالق نمی افتد.

خدایا من همیشه به یادتم

حالا هم می خوام بگم:

  یا رب نظر تو بر نگردد

اسمتو نوشتم

شب که خوابیدم اسمتو نوشتم    خواب که میدیدم اسمتو نوشتم

موقع گریه اسمتو نوشتم     وقت گلایه اسمتو نوشتم

وقت دعاها اسمتو نوشتم     تنهای تنها اسمتو نوشتم

اسم تو رو انقدر رو دل نوشتم    که رفت تو کوچه های سرنوشتم

دلم یه جوری عاشق چشاته    که وقتی نیستی هم باهاته

چشمای تو یه جوری عاشقم کرد   که تا ابد مرغ مهاجرم کرد

خلاصه تمام شعرو تمان حرفام   بدون چشمای تو خیلی تنهام

فدای چشمای پر از مرهمت    اون که میخواد بمونه نوكرت